مردوک خدای بابل

ایتک کجا نشسته ای

منم کورش. شاه جهان.شاه بزرگ.شاه توانمند.شاه بابل.شاه سومرو اکد. شاه چهار گوشه جهان. پسر کمبوجیه . شاه بزرگ... نبیره چیش پیش..شاه بزرگ.......

انگاه که بدونه جنگ و پیکار وارد بابل شدم. همه مردم گامهای مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهریاری نشستم. مردوک

خدای بزرگ دل های پاک مردم بابل را متوجه من کرد .. زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم...

ارتش بزرگ من به صلح و ارامی وارد بابل شد . نگذاشتم رنج و ازاری به مردم این شهر واین سرزمین واردشود..

وضع داخلی بابل و جایگاهای مقدس اش قلب مرا تکان داد.. من برای صلح کوشیدم..

من برده داری را بر انداختم. به بد بختی انان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود ازاد باشند و انان رانیازارند..

فرمان دادم که هیچ کس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند..

مردوک خدای بزرگ از کردار من خوشنود شد... او برکت و مهربانی اش را ارزانی داشت. ما همگی شادمانه در صلح و اشتی مقام بلندش راستودیم..

من همه شهرهای را که ویران شده بود از نو ساختم.فرمان دادم تمام نیا یشگاه های که بسته شده بودند را بگشایند. همه خدایان این نیایشگاه ها

رابه جاهای خود باز گرداندم..

همه مردمانی که پراکنده و اواره شده بودند را به جایگاهای خود باز گرداندم و خانه های ویران انان را ابا د کردم .همه مردم را به همبستگی

فرا خواندم..

همچنین پیکره خدایان سومر واکد که نبونید بدون واهمه از خدایانبزرگ به بابل اورده بود..به خوشنودی مردوک خدای بزرگوبه شادی و خرمی

به نیایشگاه های خودشان باز گرداندم..باشد دلها شادگردد بشود.. خدایانی که انان را به جایگا های مقدس نخستین شان باز گردانم..

هر روز در پیشگاه خدای بزرگ برایم زندگانی بلند خواستار باشند. بشود که انان به خدای من مردوک بگوین{..به کورش شاه.. پادشاهی که تو

را گرامی می دارد و پسرش کمبوجیه . جایگاهی در سرای سپند ارزانی دار.....}

من برای همه مردم جامعه ای ارام فراهم ساختم و صلح و ارامش را به تمامی مردم عطا کردم......